کارت حافظه معمولاً تو همون سوراخی میره که سیمکارت دوم میره، و فرمت کردنش از تنظیمات گوشی یه دقیقه کاره. اگه گوشی کارت رو ئنشناسه، یا کارت تقلبیه یا تو گوشی دیگهای فرمت شده که گوشی این یکی نمیفهمه.
اول: گوشیت اصلاً جای کارت داره؟
بخشی از گوشیهای امروز دیگه سوراخ کارت حافظه ندارن، مخصوصاً مدلهای بالارده. قبل از خرید کارت، این رو چک کن.
ببین سبد سیمکارت (SIM Tray) چند تا جا داره. اگه یه جا با برچسب SD یا شکل کارت کوچیک دیدی، داری. اگه دو جا فقط برای SIM هست، گوشی جای کارت نداره.
| علامت روی سبد | معنی |
|---|---|
| SIM1 / SIM2 | فقط سیمکارت |
| SIM2 / SD | جا مشترک، یا سیمکارت دوم یا کارت |
| SD مستقل | کارت جداگانه |
| بدون برچسب | با لنز و نور چک کن |
اگه جا مشترکه، باید انتخاب کنی: سیمکارت دوم یا کارت حافظه. نمیشه هر دو.
نصب و فرمت کارت حافظه در گوشی: قدمهای نصب
۱. گوشی رو خاموش کن. کارت حافظه گرمگیری نمیکنه، ولی برای اینکه سیستمعامل کارت رو از اول بخونه، خاموش کردن مطمئنتره.
۲. سوزن سبد (همون سوزن سیمکارت) رو تو سوراخ کوچیک کنار سبد بزن. سبد بیرون میآد.
۳. کارت رو با جهت درست بذار. گوشهی بریدهی کارت، جهتش رو نشون میده. زور نزن — اگه جا نمیره، برعکس گذاشتی.
۴. سبد رو برگردون. گوشی رو روشن کن.
اگه کارت رو برعکس و با زور بذاری، پینهای خوندن کارت خم میشن و بعدش هیچ کارتی خونده نمیشه. این خرابی تعمیر داره.
فرمت: دو نوع، دو کاربرد
وقتی گوشی کارت رو شناسایی کرد، یه اعلان میآد و میپرسه چطور فرمت کنی. اینجا باید بدونی چی میخوای.
| نوع | چی میشه | برای کی |
|---|---|---|
| قابلحمل (Portable) | کارت فقط برای عکس و فیلم و فایل | بیشتر آدمها |
| داخلی (Adoptable) | کارت بخشی از حافظهی گوشی میشه | کسی که حافظهی گوشی کم آورده |
قابلحمل یعنی کارت جدا از گوشی کار میکنه. میتونی درش بیاری و تو لپتاپ بزنی. عکسها و فیلمهات روی خودش میمونن. این حالت پیشفرضه و برای ۹۵٪ آدمها درسته.
داخلی یعنی کارت با گوشی یکی میشه. اپها روش نصب میشن. ولی دو ایراد بزرگ داره: کارت رو نمیتونی در بیاری، و اگه کارت خراب بشه، بخشی از دادههای گوشی هم میره. توصیه نمیکنم، مگر گوشیت حافظهی خیلی کمی داشته باشه.
از کجا فرمت کنم؟
تنظیمات ← حافظه (Storage) ← کارت حافظه ← Format. اسمش تو گوشیهای مختلف کمی فرق داره: «Format as portable» یا «Format as internal» یا فقط «Format».
قبل از فرمت، هر چیزی که روش مهمه رو به گوشی یا کامپیوتر منتقل کن. فرمت، همهچیز رو پاک میکنه.
از کامپیوتر فرمت نکن (معمولاً)
اگه کارت رو با ویندوز فرمت کنی، گزینهی پیشفرض NTFS هست و اندروید خواندنش سختشه. اگه مجبوری از کامپیوتر فرمت کنی، exFAT انتخاب کن — برای کارتهای بالای ۳۲ گیگابایت بهترین گزینهست.
FAT32 هم کار میکنه، ولی فایل بالای ۴ گیگابایت قبول نمیکنه. برای فیلمهای ۴K، مشکلساز میشه.
کارت اصل یا تقلبی؟
کارتهای تقلبی تو بازار زیاده. یه کارت ۱۲۸ گیگی که ۵۰ هزار تومان باشه، تقریباً قطعاً تقلبیه. علائمش:
- ظرفیت واقعی کمتر از عدد روی کارته.
- بعد از پر شدن یه بخش، فایلها خراب میشن یا ناپدید میشن.
- نوشتن روش خیلی کنده.
روش تست: یه فایل حجیم (مثلاً چند گیگ) روی کارت کپی کن و بعد بخونش. اگه خطا داد یا فایل باز نشد، تقلبیه. اپهای تست ظرفیت هم هستن که همون کار رو دقیقتر انجام میدن.
سرعت هم مهمه. برای فیلمبرداری ۴K، کارت باید کلاس A2 یا U3 باشه. کارت ارزون کلاس پایین، فیلم رو با پرش ذخیره میکنه یا ضبط رو قطع میکنه.
سوالهای رایج
کارت رو در میآرم، چی میشه؟
اگه قابلحمله، فقط اپها و فایلهای روی کارت در دسترس نیستن. اگه داخلی، بخشی از اپهای گوشی از کار میافتن. قبل از درآوردن، حتماً «Unmount» یا «خروج ایمن» رو از تنظیمات بزن.
تلفات داره اگه گوشی رو خاموش نکنم و کارت رو در بیارم؟
داره. فایل ممکنه نیمهکاره نوشته بشه و کارت خراب بشه. همیشه اول Unmount.
کارت ۵۱۲ گیگ رو گوشیهای قدیمی میخونن؟
نه همیشه. بعضی گوشیهای قدیمی سقف ۳۲ یا ۶۴ گیگ دارن. قبل از خرید، حداکثر ظرفیت پشتیبانیشدهی مدل گوشیت رو چک کن.
کارت رو فرمت کردم، فایلهام رفت. برمیگرده؟
تا وقتی چیز جدیدی روش ننوشتی، با نرمافزار بازیابی شانس داری. بعد از نوشتن، شانس نزدیک صفره.
جمعبندی
سبد رو چک کن، کارت رو با جهت درست بذار، و از تنظیمات گوشی بهصورت «قابلحمل» فرمت کن. از فرمت تو کامپیوتر با NTFS پرهیز کن. و اگه کارت ارزون خریدی، قبل از ریختن عکسهای مهم، ظرفیتش رو تست کن.
دستهی کارت حافظه ارزونچی رو ببین و کلاس سرعت رو با نوع استفادهت تطبیق بده. بقیهی لوازم جانبی هم تو فروشگاه هست.
